เย็นวันศุกร์ปลายเทอม ลูกสองคนของผมร้องอยากไปดูพลุที่ริมน้ำ เราแพ็คขนม ใส่ขวดน้ำ เตรียมเสื่อปิกนิก ทุกอย่างพร้อมจนผมหมุนกุญแจรถ…แต่สตาร์ตแล้วไฟเตือนขึ้นพรึ่บ เหยียบคันเร่งก็อืด เสียงหอนจากห้องเครื่องดังเหมือนรถอยากบอกว่า “พ่อครับ ขอพักหน่อย” ผมหันไปมองหน้าลูกๆ ที่เงียบลงทันที ภาพค่าซ่อมลอยมาในหัวดังแบงก์พันปลิวว่อน งบเดือนนี้เราวางไว้สำหรับค่าเทอมกับของใช้ที่บ้าน ถ้าต้องเปลี่ยนอะไหล่สำคัญแบบใหม่แกะกล่อง คงมีสะดุ้งกันทั้งบ้านแน่ วันที่รถสอนให้พ่อบ้านฟังเสียง “พอเพียง” ช่างอู่เล็กๆ แถวบ้านบอกว่าเสียงที่ได้ยินน่าจะมาจากชุดพัดลมหรือไดชาร์จเริ่มล้า…